Thema: “Wat een geluk….”
- Orgelspel
- (staande) Lied: “De vreugde voert ons naar dit huis” , Lied 280, vers 1, 2, 3 en 4.
- Bemoediging en groet. Hierna geen klein Gloria
- Vervolg lied 280, vers 6 en 7. Hierna gaan we zitten
- Intro: “Wat een geluk….”
- Kyriegebed (Hier geen gezongen Heer ontferm u)
- Lied: Breng ons daar waar mensen wonen (uit “70 diaconale liederen”, Kerk in Actie), melodie 464 uit het vorige rode liedboek.
Breng ons daar waar mensen leven, wachtend op een woord van hoop.
Leer ons delen, leer ons geven; in Uw Geest zijn wij gedoopt.
Laat U naam ons leven worden, rode draad in ons bestaan,
ankervast, vandaag en morgen – kracht en moed om door te gaan.
Breng ons daar waar mensen wonen. Geef hen bij elkaar een thuis,
waar ze liefde mogen tonen, samen delen last en kruis.
Breng ons daar waar in de stilte liefd’ en warmte wordt gedeeld,
waar Uw Geest door alle kilte heenbreekt en de harten heelt.
- Woord van hoop – in zand of in steen!?
- Loflied: “Dank dank nu allen God”, lied 704.
- Lezing: Mattheus 5, uit de Groeibijbel van Piet van Midden (Deze tekst hoeft niet op de beamer. Ria van den Berge leest hem, in samenspraak met mij, zij heeft intussen de tekst in bezit
- Overdenking
- Muzikale meditatie op het orgel
- Lied Ongestraft mag liefde bloeien. Tekst: Sytze de Vries,
melodie lied 745.
1.Ongestraft mag liefde bloeien, vrijuit zoeken naar de zon.
Liefdesloop verdraagt geen boeien, laat haar stromen als een bron!
Laat de liefde maar gebeuren, als een wonder van het licht,
als een regenboog vol kleuren, door de hemel zelf gesticht.
2.Niemand houdt de liefde tegen, waar zij langs de straten gaat.
Wie met liefde is gezegend, koestert wie voor liefde gáat.
God verhoede dat er iemand in de liefde wordt gekrenkt.
Ware liefde oordeelt niemand maar aanvaardt haar als geschenk.
3. Leg de liefde niet aan banden, gun haar gang de vrije loop.
Geef haar bloemen nooit uit handen, want haar vrucht is onze hoop!
Wie voor liefde is geschapen, vreest ook niet bij tegenwind.
Liefde is het hemels wapen, dat de angsten overwint.
- Voorbeden
- Stil gebed
- Het gezongen Onze Vader: “Vader, die woont in hemels licht”, lied 370
- Credo, van Dorothée Sölle.
Ik zal niet geloven in het recht van de sterkste, in de taal van de wapens,
in de macht van de machtigen. Maar ik wil geloven in het recht van de mensen, i
n de open hand, in de geweldloosheid.
Ik zal niet geloven in ras of rijkdom, in voorrechten van de gevestigde orde.
Maar ik wil geloven dat alle mensen mensen zijn
en dat de orde van het onrecht wanorde is.
Ik zal niet geloven dat ik verdrukking kan bestrijden,
terwijl ik onrecht dichtbij laat bestaan. Maar ik wil geloven dat recht een is,
hier en daar, en dat ik niet vrij ben zolang nog één mens slaaf is.
Ik zal niet geloven dat liefde een illusie is en woorden leugens zijn.
Maar ik wil geloven in de liefde die alles verdraagt,
in de weg van mens tot mens, in betrouwbare woorden van toekomst.
Ik zal niet geloven dat oorlog onvermijdelijk is en vrede onbereikbaar.
Maar ik wil geloven in de kleine daad, in de macht van de goedheid,
in vrede op aarde.
Ik zal niet geloven dat alle moeite tevergeefs is en dat de dood het einde zal zijn.
Samen zeggen we: Maar ik durf geloven in de nieuwe mens,
in Gods eigen droom: een nieuwe hemel en een nieuwe aarde waar gerechtigheid woont.
- Slotlied: De steppe zal bloeien, lied 608
- Zegen beantwoord met…
- … een lied dat Amen zegt: ”Hier proefden wij wat ooit zal zijn”, tekst Sytze de Vries, mel. Lied 90a (O God die droeg ons voorgeslacht)
1. Hier proefden wij wat ooit zal zijn: eens alles nieuw gemaakt.
Al even is de dag van nu door morgen aangeraakt
2. Als alle leed geleden is, geen mens meer honger lijdt,
geen tranen meer! Niets dan de zee van uw gerechtigheid.
3. Reisvaardig voor dat nieuw begin, reikhalzend naar het uur
dat liefde aller harten wint, gaan wij op weg van hier.